Przy okazji rodzinnej Wielkanocy powstało mnóstwo zdjęć - postanowiłam dzielnie ćwiczyć moje reporterskie umiejętności.
Poniżej zdjęcie, które powstało podczas najszybszej sesji, jaką udało mi się wykonać.
Sesja to wiele powiedziane. Dziewczyny usiadły na kilka minut, a ja złapałam za aparat i:Oto one - dwie piękne sistars.
Mam nadzieję, że pojawią się jeszcze nie raz przed moim obiektywem i że następnym razem dostanę od dziewczyn szansę, by bardziej przemyśleć kadry ;). Chociaż nie powiem, taka 5-minutowa sesja to świetna okazja do doskonalenia umiejętności. Nie jest to co prawda wyzwanie na miarę uciekającego na widok aparatu 4-latka, ale także uczą wiele.

Oto dalsza część zapowiadanych zdjęć Antosia. Tym razem Antoś już nie jako kadrowy solista, lecz w różnych konstelacjach osobowych. Najczęściej oczywiście z Mamą :).

Czasami wystarczy, że ktoś przycupnie na chwilę przy płocie, by odetchnąć po gonitwie za resztą podwórkowej bandy.
Jak dobrze że idzie wiosna - kolejny sezon łapania światła (zastanego) uznaję za otwarty.

Jako zapowiedź rodzinnej sesji, bardzo poważnie podchodzący do pozowania, Antoś.

Ach, co to był za chrzest ;)

Trudna jest praca kobiety-fotograf. Dlaczego? Bo jak tu nie popaść w kompleksy, gdy fotografuje się tak piękne kobiety...mimo tej niedogodności uwielbiam to. Uwielbiam, gdy obiektyw odkrywa a spust migawki zamyka w kadrze piękno. To zewnętrzne i to wewnętrzne.