Kiepsko mi idzie nadrabianie zaległości w publikacji materiałów na blogu, ale....od czasu do czasu, w ramach relaksu udaje mi się przygotować kolejny wpis. Oto jeden z nich - kolejna odsłona sesji ciążowej Natalii i Bartka.

Złapać to spojrzenie, wyeksponować w idealnie pasującym do jej urody świetle. Stworzyć portret, który pokaże Jej zjawiskową urodę. O tym myślałam wykonując te zdjęcia. Mam nadzieję, że udało mi się osiągnąć moje cele.

Czasami mniej znaczy więcej. Tak właśnie było w przypadku sesji z Olą. Oto kilka zdjęć po prostu pięknej kobiety.

 

 

 

 

Sesja w trakcie wieczoru panieńskiego? Dlaczego nie! Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie wykonała też krótkiego reportażu. Roześmiane dziewczyny, świetna impreza, nic tylko zamykać te wspaniałe emocje w kadrach. Pamiętam,  że kończąc tego wieczoru pracę, czułam się spełniona jako fotograf. Cieszę się, że mogłam tam być :).

Czasami jesienna pogoda okazuje się być tak nieprzyjemna, że nie pozostaje nic innego, jak przenieść sesję do studia. Zwłaszcza, gdy terminu sesji absolutnie nie można już zmienić. Tak właśnie było w tym przypadku. Nie mogliśmy już ryzykować przesunięcia sesji - Iga pojawiła się na świecie dwa tygodnie po tym, gdy jeszcze w brzuszku Mamy i w towarzystwie Taty gościła w moim studiu.
Zdecydowanie najlepszym i najbardziej komfortowym czasem na wykonanie sesji ciążowej jest przełom drugiego i trzeciego trymestru. Nie zmienia to jednak faktu, że zdjęcia wykonane na każdym etapie ciąży są piękne i wyjątkowe. A co najważniejsze - stanowią wyjątkową pamiątką dla całej rodziny.

Nadrabiam zaległości blogowe. To było ciepłe sierpniowe popołudnie. Witek był modelem doskonałym. Zgodzicie się ze mną? :)

Ponieważ aktualizacja bloga leży ciągle w sferze moich mocno podtrzymywanych i niedopełnianych obietnic, ustanowiłam sobie absolutne minimum, które musi się tu pojawić. Będzie to zdjęcie miesiąca.
Nie miałam wątpliwości, jaki kadr pójdzie na pierwszy ogień.

Spryciula, czyli czteromiesięczna dziewczyna z charakterem ;). 

Ola to dziewczyna o wielu twarzach. Intrygująca, inspirująca do odkrywania jej kolejnych odsłon. Lubię pracować z ludźmi, których mogę kadr po kadrze odkrywać na nowo, inaczej. Nie lubię tylko tego niedosytu, który pojawia się, gdy jest już po sesji. Bo...tak wiele pozostało nadal nieodkryte.

To była ekspresowa sesja w centrum Warszawy, w pobliżu domu Kamili i Kamila, żeby nie trzeba było za daleko biegać.
Amelka już dawno na świecie, a ja dopiero teraz publikuję Jej pierwszą sesję, gdy była jeszcze pod serduchem Mamy.