Kiepsko mi idzie nadrabianie zaległości w publikacji materiałów na blogu, ale....od czasu do czasu, w ramach relaksu udaje mi się przygotować kolejny wpis. Oto jeden z nich - kolejna odsłona sesji ciążowej Natalii i Bartka.

Czasami mniej znaczy więcej. Tak właśnie było w przypadku sesji z Olą. Oto kilka zdjęć po prostu pięknej kobiety.

 

 

 

 

Czasami jesienna pogoda okazuje się być tak nieprzyjemna, że nie pozostaje nic innego, jak przenieść sesję do studia. Zwłaszcza, gdy terminu sesji absolutnie nie można już zmienić. Tak właśnie było w tym przypadku. Nie mogliśmy już ryzykować przesunięcia sesji - Iga pojawiła się na świecie dwa tygodnie po tym, gdy jeszcze w brzuszku Mamy i w towarzystwie Taty gościła w moim studiu.
Zdecydowanie najlepszym i najbardziej komfortowym czasem na wykonanie sesji ciążowej jest przełom drugiego i trzeciego trymestru. Nie zmienia to jednak faktu, że zdjęcia wykonane na każdym etapie ciąży są piękne i wyjątkowe. A co najważniejsze - stanowią wyjątkową pamiątką dla całej rodziny.

Ponieważ aktualizacja bloga leży ciągle w sferze moich mocno podtrzymywanych i niedopełnianych obietnic, ustanowiłam sobie absolutne minimum, które musi się tu pojawić. Będzie to zdjęcie miesiąca.
Nie miałam wątpliwości, jaki kadr pójdzie na pierwszy ogień.

Spryciula, czyli czteromiesięczna dziewczyna z charakterem ;). 

Ola to dziewczyna o wielu twarzach. Intrygująca, inspirująca do odkrywania jej kolejnych odsłon. Lubię pracować z ludźmi, których mogę kadr po kadrze odkrywać na nowo, inaczej. Nie lubię tylko tego niedosytu, który pojawia się, gdy jest już po sesji. Bo...tak wiele pozostało nadal nieodkryte.

No to dałyśmy spontanicznego glamourowego czadu z Moniką. Zero stylizacji, jak przyszła, tak stanęła przed moim obiektywem i...Ladies & Gentelmen, oto piękna kobieta :).
Podobno dla fotografa najlepszą nagrodą jest powracający klient. Rzeczywiście było mi bardzo miło, gdy przeczytałam Moniki maila: 
Następnym razem biorę więcej ubrań i bez skarpetek :). Możemy sie umówić niedługo (póki Ci się jeszcze nie znudziło).
 Fotografowanie takich modelek nie znudzi mi się pewnie jeszcze długo :).

 

W Walentynki Maćka (i nas) odwiedziła jego ukochana ciocia Monika.

Pomysł był banalnie prosty - Maciek i jego fluorescencyjny wątpliwej urody kwiatek  (innych bardziej urodziwych kwiatów w domu chwilowo brak).
Ale z moim dzieckiem nie jest łatwo. Przytargał na "przedstawienie" (tak nazywa rozwieszone tło) odkurzacz, bo...TAK! I wymyślil sobie "odkurzanie kwiatka", co na załączonym obrazku widać .

I niech mi ktoś jeszcze powie, że źle wychodzi na zdjęciach! ;)
Proszę Państwa: moi najbliżsi. Brakuje Maćka i Babci z Dziadkiem, ale next time zadbamy już o kompletny skład ;).